Un mar de contos

Este jueves terminamos la segunda sesión que el CL2 hemos dedicado a la gran poeta estadounidense Emily Dickinson. Esta vez nos hemos detenido en la segunda parte de su vida, en esa tan misteriosa en la que decidió vestir íntegramente de blanco, recluirse en su habitación y olvidarse del mundo. Un encierro voluntario en la habitación de su casa de Amherst (Masachussets) donde creó una de las obras más sólidas de la literatura universal. 

Reanudamos las sesiones del CL2 en este segundo trimestre con la poesía de una escritora americana del siglo XIX, Emily Dickinson. Una creadora llena de enigmas vitales: escribió alejada del mundo, adoptó la extraña costumbre de vestir de blanco, no quiso editar su poesía, se relacionó con sus amistades a través de cartas. Decía continuamente: "El alma elige su propia compañía y luego cierra la puerta" .

As pasadas semanas dedicamos as sesións do Club de lectura á poesía da indo-candense  Rupi Kaur .  Limos a entrevista " Escribo para que las mujeres encuentren palabras que expliquen su sufrimiento ", deténdonos un pouco na súa biografía e logo comentando a famosa foto viral na que se a ve cunha pequena mancha da regra e tamén a súa visión da escritura como terapia para situacións de sufrimento.  Recitamos varias poesías súas do seu libro" Otras maneras de usar la boca " (en inglés, Milk and Honey ). E como as sesións coincidiron cerca do Día Internacional contra a Violencia machista puxemos un taboleiro na entrada do instituto con poesías de Rupi Kaur que consideramos inspiradoras para cavilar sobre este tema.    

No CL1 e CL2 esta semana pasada dedicámola a ler poemas de Carlos Negro , dos seus libros Makinaria , Penúltimas tendencias e Masculino singular . (Se pinchades nas obras escoitaredes a voz do poeta falando e recitando as súas poesías). Recitamos os seus poemas que, por suposto, nos levaron a cuestionarnos estereotipos masculinos e femininos. Recitamos, comentamos, cavilamos...  Deixamos aquí un vídeo-poema que ten como letra o poema "Just for men", de Masculino singular.  Non nos deu tempo na sesión, polo que podedes facelo agora.  E tamén esta semana comezou o CL3, o de cultura xitana. Comezamos co vídeo "A pregunta de Samuel", que por si só xustifica este grupo do club de lectura. Tamén aquí o que queremos é cuestionar estereotipos e prexuízos. A ver ata onde chegamos...

No día de Rosalía , o 24 de febreiro, celebramos a súa figura cun recital de poesía e música no salón de actos.  A poesía de Rosalía amosa sufrimento, emoción e... tamén o difícil que foi a súa vida hai máis de un século.                                 I Daquelas que cantan ás pombas i ás frores todos din que teñen alma de muller; pois eu que non as canto, Virxe da Paloma, ¡Ai!, ¿de qué a teréi? II Ben sei que non hai nada novo embaixo do ceo, que antes outros pensaron as cousas que hora eu penso. E ben, ¿para qué escribo? E ben, porque así semos, relox que repetimos eternamente o mesmo. Grazas aos profes Xulia e Pedro por esta iniciativa! E, sobre todo a quen recitáchedes e nos puxestes música! Tedes algunhas fotos máis no facebook da biblioteca , todas feitas pola profesora Francisca. 

Achégase o día de San Valentín, dos namorados, ou do amor e a amizade, como queirades chamalo. Temos en marcha unha nova edición do concurso EXPRES-ARTE . Como nas edicións anteriores, seguimos propoñéndovos que escribades sobre un soporte en forma de corazón, e de xeito poético, mais desta volta queremos que probedes a compoñer un Centón ,   algo así como case-esquecernos do copy-right , permitíndonos tomar versos de aquí, de alá e da propia colleita, para finalmente producir algo novo. En difinición da wikipedia, o centón " é unha obra literaria composta utilizando versos  ou fragmentos tirados de obras de un ou varios autores.  Provén do grego   κέντρων: capa ou camisa formada por retazos ou cachos remendóns doutras desbotadas de distinta procedencia. Ten finalidade paródica   ou de homenaxe ao autor ou autores en que se basa. O s centóns foron frecuentes na literatura grega e latina tardías". Pero podedes ver outras explicacións pola rede . Aquí ...

Si, no Club de lectura dos primeiros cursos da ESO, estamos a ler poesía de Carlos Negro . En concreto, estamos a simultanear Penúltimas tendencias e Makinaria . Como son breves, non hai que animar practicamente a ler. Penso que os libros xa deberon pasar por moitas mans do Club.  O próximo xoves imos comentar, logo de acabar de ler o epílogo que escribiu Rosa Aneiros para Makinaria . Por suposto, procuraremos escoitar Born to run , de Bruce Springsteen , que ten moito que ver con este libro. Tamén escoitaremos opinións sobre  a ditadura do fashion, cool, chic e sexy, a que están sometidas as rapazas... Aquí déixovos algunhas fotos dos nosos encontros en xaneiro:   E axiña poñémonos nós a escribir algo de poesía para o Concurso Expres-arte 3, perto do día do amor e a amizade...

El jueves pasado comenzamos en el club de lectura (CL2) con el Taller de Poesía. Para esta ocasión elegimos al poeta y cantautor MARWAN , un madrileño de padre palestino y madre española. Primeramente escuchamos atentamente su video-poema "Consejos de supervivencia para jóvenes sensibles" y, a continuación, trabajamos con los versos de "Adolescente". A partir de las palabras claves del mismo, los alumnos crearon con muchísimo interés un nuevo poema.

Pásannos do IES de Elviña un magnífico vídeo que reproduce a nosa visita ao seu centro para gozar do divertido recital de María Lado e Lucía Aldao : Unha estupenda lembranza. Grazas polo vídeo, colegas do IES de Elviña!!!

Algúns alumnos de 3º ESO B emularon o nomeado poema de Antonio Machado "As moscas" , con marabilloso resultado que podedes ver a continuación:  Las moscas puñeteras de un lugar a otro van, dejando su marca aquí y allá. Inteligentes y pícaras en sus trazos al volar, no tardan ni un minuto en ponerse a incordiar. Pero qué haríamos sin ellas, muy importantes son, negritas y gorditas, como un bombón. Volando y volando, al son de la canción. intentar atraparlas es dura misión. Al final, ellas vuelven a ganar, y a aumentar su especie. Se van.                     SAMUEL NAVEIRA                                                                                  ...

Fican aquí os versos de Sandy Verónica Pereira Escobar, de 2º ESO A:  Me encantaría robar tu corazón como tú robaste el mío. Me encantaría ser el motivo de tu sonrisa. Me encantaría ser la culpable de tus suspiros. Me encantaría alegrarte con un simple "hola". Me encantaría estar en tus pensamientos a todas horas. Me encantaría que desearas mis besos como yo los tuyos. Pero sobre todo me encantaría que me amaras.      Desearía que vieras mis lágrimas,      ésas que me están ahogando por miedo      a que todos vean mi tristeza y debilidad,      y consigan hundirme por completo y hagan     que mis ganas de desaparecer aumenten      aunque desaparecer sería mejor que seguir así. Esperamos que sigan moitos máis...

O pasado xoves 26 vivimos unha grata experiencia poética -e humorística- da man das poetas María Lado e Lucía Aldao .  Foi no IES de Elviña , onde xa imos sendo "antigos" coñecidos grazas a que a coordinadora do sue club de lectura, Puri, sempre se lembra de nós. Alí, estas poetas combinaron seriedade e intensidade literaria cun fino humor moi didáctico e ameno. Aprendimos a colocar o pronome átono en galego mentres escoitabamos cantar o coñecido tema de Rocío Jurado "Te amo" (mellor dito, Ámote), compuxemos conxuntamente un poema dadaísta bastante simpático, cantamos un pouquiniño coa axuda dun "karaoke analóxico", agasalláronnos cun poema para pedir perdón, co maduro título de "Cuqui" e soltamos unhas cantas gargalladas analizando sentenzas urbanas en forma de grafitis máis ou menos elaborados, como "Alex estubo (sic) aquí", "Clemente drogadito (sic)", "Aquí te puse los cuernos" e mesmo máis ideolóxicos ...

... y nos metimos en un grave poema".  Velaquí como quixemos entrar na primavera, celebrando o día da poesía.  Co pulo da profe Margarita Azevedo, enchimos de poemas -graves e menos graves- os camiños que levan á Biblioteca, para que c adaquén arranque os mellores versos dunha ampla selección de poemas.  Que o gocedes! Na escolma temos versos de: Luis Cernuda, Pablo Neruda, Gabriela Mitral, Petrarca, Safo, Jorge Luis Borges, Xela Arias, Txus García, Celso Álvarez Cáccamo, Manuel Rivas, Celso Emilio Ferreiro, Siracusa Bravo, Carlos Edmundo de Ory, Gloria Fuertes, Emily Dickinson, Nicanor Parra, Alfonsina Storni, Lope de Vega, Avilés de Tarmancos, Rubén Darío, Fran Alonso, Manuel María, Joaquín Sabina, Santa Teresa, Raúl Vacas, Alejandra Pizarnik, Mario Bedetti, Walt Whitman, W.E. Henley, José Hierro, Tim Burton (expostos sen orde nin concerto...). Lembrade que temos reunión do Club de lectura o martes, 25 de marzo, no recreo (falaremos, entre outros, da p...

O pasado mércores 17 de abril tivemos o luxo de compartir unha hora de poesía con Yolanda Castaño . Reflexionou sobre o tema, recitounos poemas seus e espoleounos "un pouco moito" a inserirnos nesta forma literaria que a cotío nos bota para atrás, tanto para escribir como para ler.  Deíxovos aquí un dos poemas (do seu libro Delicia , de 1988) que nos recitou e co que botamos a voar a imaxinación:    Se falase de ti non pronunciaría     as sílabas supremas   pero bicas ben e gústame estar contigo.   O meu verde co teu azul.   Delirio de ramas.   O meu verde co teu azul.   Abstéñome de pronunciar esas sílabas sublimes   pero gústame cómo abrazas e o teu pelo fai xogo co meu vestido.   Os teus dedos patinan nas miñas medias.   O meu verde co teu azul. E como con poesía estamos, aquí fica tamén o simpático poema que Cristian Almonte Vicente (de 1º ESO A) realizou como tarefa de clase coa profesora Celiz. Titúlase: "H...